İnsanların birtakım fizyolojik özelliklerinden, onların karakter ve huylarını tespit etme yöntemidir.

Kur’an-ı Kerim’de fal kelimesi geçmez.  Ancak Arapların Cahiliye döneminde şans okları ile fal baktıklarına işaret edilerek bu da “ezlam” tabiriyle ifade edilmekte ve kesin bir ifade ile yasaklanmaktadır.

Tevhid dini olan İslam, şirke asla izin vermez. Bilindiği gibi şirk, Allah’ı inkar etmek değil, tam tersine, Allah’a iman içersinde şeytanın sessizce sokulup iman ehli kişileri sapıttığı çeşitli yollardır ki, İslam, gerçek mümini ortaya çıkarmak için bunları açıklar ve dikkat çeker.

Çakıl taşları, hurma çekirdekleri, nohut ve bakla gibi nesnelerle açılan fal türüdür.

Kürek kemiğinin rengine göre fala bakma yöntemidir.

İnsan vücudundaki çeşitli organlarının seğirme, kaşınma gibi hareketlerinden muhtelif manalar çıkararak bunları iyiye veya kötüye yorma şeklinde yapılan falların ortak adıdır.

Su falı olarak anılabilecek olan bu tür falda arraf (falcı, bakıcı) su dolu bir kaba bakarak suyun aldığı renk ve şekillerden birtakım anlamlar çıkarmakta ve gelecek hakkında tahminlerde bulunmaktadır.

Çeşitli hayvanlar ve insanların, ses davranış ve izlerinden hareket ederek açılan fallardır.

Kum üzerinde bazı şekiller çizerek bakılan bir fal çeşididir.

Eski Yunanlılarda ve onlardan önce eski Estrüsklerde kurban edilen koyun veya büyük baş hayvanın bağırsaklarının incelenmesi ile yapılan bir fal türüdür. Bunu uzmanlar yapardı. Bunun için uzmanlar, önce hayvanın davranışlarını, sonra can çekişmesini ve nihayet bağırsaklarını incelerlerdi. Yine uzmanlar tarafından bazen de hayvanın kalbi ve karaciğeri de incelenirdi.

Eski bir fal şekli olan karaciğer falı, ilk olarak Keldanilerde sonra da Yunanistan ve Roma’da görülen ve kurban edilen hayvanların karaciğerlerinin incelenip yorumlanmasıyla yapılmaktadır. Büyük İskender’in ölümünün böyle bir fal usulüyle tespit edildiği söylenmektedir.

Eldeki çizgilerden kişinin geleceği okuma işidir. El falı, en eski fal şekillerinden biridir. 3000 yıl önceki Hint kaynaklarından Vedalarda yer almaktadır. Ayrıca Aristo’nun bundan söz ettiği ve Orta Çağ el yazılarında örnekleri bulunduğu da söylenmektedir. El falında genellikle avuç içi ön plandadır ama aslında elin tamamını ve hatta tırnakları bile kapsar. El falındaki yorum da şu hususlara ve noktalara dayanır:

Elin şekli         : Konik el, sivri el, ıspatula şeklindeki el.

Parmaklar        : İşaret parmağı, orta parmak, yüzük parmağı, serçe parmağı, baş parmak.

Özellikler        : Parmaklar, düz ve normal uzunlukta parmak, öne doğru çıkan parmak,  öbür parmakların arkasında düşen parmak, kısa parmak, fazla uzun parmak, sivri parmak, dört köşeli parmak şeklinde sınıflandırılmaktadır.

Eldeki tepeler : Eldeki yüksek yerler, girinti ve çıkıntılar Jüpiter, Satürn, Apollon, Merkür, Merih, Ay ve Venüs tepesi şeklinde adlandırılmaktadır.

Çizgiler           : Hayat, akıl, kalp, kader, yıldızlar, haçlar, üçgenler şeklinde çizgiler değerlendirilmektedir. Bu şekillere ve çizgilere göre de insanın hayatı ve geleceği hakkında birtakım şeyler söylenmektedir.